Αρχική | Ο Τύπος / ΜΜΕ | Κοινωνική ανάγκη η αποκατάσταση των θυμάτων των τραπεζών
Κοινωνική ανάγκη η αποκατάσταση των θυμάτων των τραπεζών PDF Εκτύπωση E-mail

 

Απάντηση στον Δημήτρη Γεωργιάδη "Τα φρούτα ευδοκιμούν στη Βουλή"

Συχνά αναφερόμαστε στο σκάνδαλο του ΧΑΚ ως ένα γεγονός που στιγμάτισε την κυπριακή οικονομία και πλήγωσε την κοινωνία. Πρόκειται όμως για ένα παραπλανητικό τίτλο που αφορά την εποχή εκείνη. Τραπεζικό σκάνδαλο είναι κατά την άποψή μου πιο αντιπροσωπευτικός όρος. Και αυτό γιατί τους τελευταίους μήνες φθάνουν στα χέρια του ΠΑΣΕΧΑ στοιχεία που αφορούν δόλιες ενέργειες κυρίως των εισηγμένων στο χρηματιστήριο τραπεζών (και σε μικρότερο βαθμό των υπολοίπων), σε βάρος μικροεπενδυτών, πελατών και εργαζομένων τους. Επιγραμματικά να αναφέρω τις βασικότερες απάτες για τις οποίες κατέχουμε στοιχεία ως ΠΑΣΕΧΑ που διέπραξαν οι τράπεζες:

  1. Παρείχαν πιστωτικές διευκολύνσεις με σκοπό τις επενδύσεις κατά την περίοδο 1999-2000 παρά τις σαφείς οδηγίες της ΚΤ να πράττουν ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή να τερματίζουν αυτά τα δάνεια, να ενημερώνουν τους επενδυτές για τους κινδύνους στο ΧΑΚ και να πωλούν σταδιακά τις μετοχές που είχαν ως εξασφάλιση για τη σταδιακή εξόφληση αυτών των δανείων
  2. Εισήγαγαν και/ή προωθούσαν προβληματικούς πελάτες - εταιρείες στο ΧΑΚ για να απαλλαγούν οι ίδιες από τα προβλήματα και να τα φορτώσουν στους επενδυτές
  3. Φούσκωναν τις μετοχές τους για να αντλήσουν στη συνέχεια εκατοντάδες εκατομμύρια, με τέσσερις βασικούς τρόπους α) παραχωρούσαν παράνομα (πέραν των 50.000 λιρών) - δάνεια για αγορά μόνο των μετοχών τους σε στελέχη και πελάτες τους β) διοχέτευαν στην αγορά παραπλανητικές πληροφορίες μέσο των ανωτάτων αξιωματούχων αλλά και στελεχών τους για τις προοπτικές τους γ) προέβαιναν σε χειραγωγήσεις μετοχών τους με προσυνεννόηση όπως στη περίπτωση της Τράπεζα Κύπρου με την Ελληνική δ) εξέδιδαν παραπλανητικές οικονομικές καταστάσεις με πρωταθλητή τη Λαϊκή Τράπεζα αφού σ'αυτές περιείχαν μη πραγματοποιθέντα κέρδη καθώς και κέρδη από επενδυτικά δάνεια που παραχωρούσαν χωρίς εξασφαλίσεις
  4. παραχωρούσαν δάνεια περιθωρίου γνωστά ως margin accounts τα οποία χειρίζονταν ως καφετζήδες αντί ως τραπεζίτες
  5. εξαγόραζαν πλήρως ή μερικώς σχεδόν όλα τα ΜΜΕ που με τη σειρά τους λειτουργούσαν ως βαποράκια παραπληροφόρησης (κάποια το έκαναν και δωρεάν)

Ενόψει λοιπόν των προβλημάτων που δημιούργησαν οι τράπεζες και οι τραπεζίτες σε χιλιάδες επενδυτές, ως αποτέλεσμα και της αδυναμίες των θεσμών να προλάβουν ή έστω να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα παρέχοντας στοιχειώδη προστασία στο επενδυτικό κοινό, τα θύματα αντί οι θύτες βρέθηκαν στο ειδώλιο του κατηγορουμένου. Η προσπάθεια που καταβάλλεται λοιπόν σήμερα με την πρόταση νόμου για ανακούφιση των οφειλετών εξ επενδυτικών δανείων, δεν στοχεύει καν στην απόδοση δικαιοσύνης (αφού αυτή έχει εδώ και χρόνια αποτύχει) αλλά στην μερική άρση μιας οικονομικής αδικίας που έχει προκύψει με βασική ευθύνη του κράτους να ρυθμίσει και να εποπτεύσει αποτελεσματικά την τραπεζική και χρηματιστηριακή αγορά κατά τον ουσιώδη χρόνο. Είναι γι'αυτό που ο τίτλος άρθρου του αγαπητού φίλου Δημήτρη Γεωργιάδη είναι τουλάχιστον άστοχος αλλά και άδικος, όχι μόνο για τους βουλευτές Μαρίνο Σιζόπουλο, Στέλιο Ιερωνυμίδη και Ρίκκο Ερωτοκρίτου που για μήνες μελέτησαν ή και εργάστηκαν γι' αυτό με πρωτοβουλία του Κυριάκου Χατζηγιάννη, αλλά και για τους ίδιους τους επενδυτές που ακόμα πληρώνουν και τα σπασμένα. Χωρίς να επιδιώκω να αποσείσω τις ευθύνες εκείνων των "επενδυτών" που ενεργούσαν ως να βρίσκονταν σε καζίνο ή σε ιππόδρομο, θα ήθελα να υπενθυμίσω πέραν όλων των πιο πάνω και το γεγονός ότι ακόμα και ο συνεργατισμός συμπαρέσυρε πέραν των 150.000 χιλιάδων μελών του στο παιγνίδι του ΧΑΚ με τα γνωστά τραγελαφικά του Λευκόνοικου και της Δήμητρας. Απαντώ όμως και σε όλα τα ερωτήματα που έθεσε ο κ. Γεωργιάδης.

  1. Αυτοί που εξόφλησαν δεν καλύπτονται από τον νόμο. Όπως ανάφερα και προηγουμένως, αυτή η πρόταση νόμου δεν στοχεύει στην απόδοση δικαιοσύνης, γιατί αντικειμενικά δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο με μια πρόταση νόμου, αλλά στην ανακούφιση αυτών που ακόμα πληρώνουν και τα ρέστα για την ασυδοσία των τραπεζών.
  2. Αυτοί που μετέτρεψαν τα επενδυτικά δάνεια σε κανονικά θα πρέπει να λάβουν νομική συμβουλή μετά που με το καλό ψηφιστεί ο νόμος, για να εξετάσει ο νομικός τους σύμβουλος αν κατέχουν επαρκή στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι το συγκεκριμένο δάνειο που πληρώνουν αφορά στην πραγματικότητα επενδυτικό.
  3. Αυτοί που έχουν τα μέσα να αποπληρώνουν τα επενδυτικά τους δάνεια, η πρόταση νόμου δεν τους εξαιρεί.


Ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίζεται ακόμα στο άρθρο του πως ο νόμος αυτός είναι άδικος, παράλογος, ανήθικος και αντισυνταγματικός. Να υποθέσω, λοιπόν, πως θα πρέπει να αφήσουμε τις τράπεζες να συνεχίζουν να απομυζούν τα θύματα της απάτης τους, ή μήπως διαφωνεί κανείς για τα όσα αναφέρονται πιο πάνω για τις τράπεζες; Για ποιους νόμους αναφέρεται ακόμα ο κ. Γεωργιάδης; Για αυτούς τους νόμους που καταδίκασαν τον John Rigas, ιδρυτή της Adelphia Communications Corp. για απάτη το 2004 σε 12 χρόνια, τον πρόεδρο της WorldCom Inc. Bernard J. Ebbers σε 25, ή τον Bernard Madoff σε 150; Αυτοί οι νόμοι αφορούν το αμερικανικό σύστημα Δικαιοσύνης και όχι το κυπριακό. Οφείλω με λύπη μου να αναφέρω πως αυτοί που ανέλαβαν να προστατεύσουν το επενδυτικό κοινό, να εποπτεύουν και να ερευνούν τις τράπεζες, σε κάποιες περιπτώσεις, ήταν οι ίδιοι οι τραπεζίτες που συμμετείχαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην καταδολίευση του κοινού. Είναι επίσης σ' όλους γνωστό, πως στην Κύπρο δεν έχουμε νόμους, ή έστω αυτοί που έχουμε, είτε είναι ανεπαρκείς είτε δεν εφαρμόζονται για όσους έκλεψαν εκατομμύρια. Άλλωστε αν είχαμε αξιόπιστο σύστημα δικαιοσύνης, γιατί ο Γενικός Εισαγγελέας "έθαψε" τα πορίσματα της ΕΚ για τις τράπεζες και απέτυχε να ερευνήσει ή να καταδικάσει τόσους άλλους; Η τραγική ειρωνεία είναι πως κάποιοι απατεώνες, ενώ καταδικάστηκαν για τις κομπίνες τους στο εξωτερικό, στην Κύπρο κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι. Πρόεδρος ΠΑΣΕΧΑ

 

Μιχάλης Ολύμπιος

Κωδικός άρθρου: 948683

ΠΟΛΙΤΗΣ - 30/05/2010, Σελίδα: 43